Hedonizmem nazywamy takie poglądy, zgodnie z którymi ludzie powinni zmierzać do szczęścia (cudzego lub swojego), bowiem jest to "etycznie dobre".
- liczy się tylko szczęście "prywatne", czyli tzw. egoizm indywidualny
- szczęście można osiągnąć poprzez chwilowe przyjemności.
- to co nazywamy "długotrwałym szczęściem" jest przewagą przyjemności nad bólem.
- szczęście jest aktywne, tj. jest stanem czynnym umysłu/ducha/duszy, nie polega natomiast na braku cierpienia.
- ważne są doznania teraźniejsze. To co było, ani to co będzie nie ma znaczenia.
- rozkosz musi współgrać z rozumem, to znaczy, że to nie człowiek ma się poddać rozkoszy, ale rozkosz człowiekowi. Przyjemność jest doskonała wtedy, kiedy można ją odrzucić bez żalu i bólu. Definicja
Życie w mniejszej, lub większej jego części składa się z przymusów i ogólnie pojętych obowiązków.
Pracować, żeby żyć? Żyć, żeby pracować?
Aby przetrwać tą monotonię i odnaleźć w niej jakiekolwiek dobre strony, poszukajmy rzeczy które sprawiają nam choć niewielką przyjemność.
Zawsze można jeździć rowerem do pracy, lub robić sobie "krajoznawcze" spacery powrotne z niej. Jeśli musimy poruszać się komunikacją miejską posłuchajmy ulubionej muzyki, poczytajmy ebooka lub książkę.
Wstając codziennie rano, poświęćmy 5 minut na wypicie ulubionej kawy/herbaty.
W wolnych chwilach oddajmy się zapomnianym pasjom: narysujmy coś, poczytajmy, upieczmy babeczki, udajmy się na spacer, aby sfotografować okolicę i ujrzeć ją bardziej przychylnym okiem.
Nie trzeba wiele, aby każdy dzień zapisał się w naszej pamięci miłym wspomnieniem.


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz